Jan Krzysztof Dąbrowski

Pionier Legnicy.

Do Legnicy przybył i tu się osiedlił wraz z falą wygnańców i syberyjskich zesłańców w marcu 1946 r.

Pochodzi z Kresów. Urodził się w maju 1939 r. w miasteczku Porozów (pow. wołkowyski, obecnie Białoruś). Jak zaznacza, jego rodzinny dom stoi dziś na ulicy, która teraz nosi nazwę 17 września.

Zanim pojawił się na legnickim dworcu, jako siedmioletni chłopiec odbył „podróż” do Kraju Narymskiego, gdzie wraz z rodziną przebywał na syberyjskiej zsyłce. Naukę rozpoczął w 1946 r. w Szkole Podstawowej nr 1 przy ul. Kamiennej. Jest absolwentem Technikum Samochodowego w Legnicy. W 1973 r. uzupełnił wykształcenie, zdobywając dyplom inżyniera po studiach na Politechnice Wrocławskiej. Pracował w legnickich zakładach transportowych. Prawie 20 lat przepracował w zakładach mechanicznych KGHM. Swoją działalność zawodową zakończył w Wojewódzkim przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej w Legnicy na stanowisku kierownika zakładu remontowego. Wspomnienia osobiste oraz wydarzenia związane z Legnicą na przestrzeni lat opisał w książce Ponad pół wieku po legnickim bruku.

O Legnicy mówi, że tu jest ta ulica, tu jest ten dom, tu jest rodzina, tu przyjaciele, koledzy, znajomi. Tutaj, w mieście nad Kaczawą, wypełniał się czas siedemdziesięciu lat jego życia

⇒Relacja ze spotkania z Janem Krzysztofem Dąbrowskim